Mąż wyśmiewa swoją bezrobotną żonę, twierdząc, że większość czasu jest bezczynna. Jednak po tym, jak karetka zabiera ją do szpitala, odkrywa on karteczkę.

LUDZIE

Wielu ludzi uważa, że kobiety zajmujące się domem mają niewiele do roboty, ale w rzeczywistości mają one wiele obowiązków.

Te matki wykonują dużo pracy, która często nie jest należycie doceniana.

Opiekują się swoimi dziećmi, robią zakupy i dbają o czystość w domu.

Po ślubie i urodzeniu dwóch synów Sara zrezygnowała ze swojej pracy jako architektka wnętrz, aby całkowicie poświęcić się chłopcom, Cody’emu i Sonny’emu.

Podczas gdy jej mąż pracował jako dobrze płatny twórca gier komputerowych, to ona była odpowiedzialna za wiele prac domowych.

On ponosił odpowiedzialność finansową, ale nigdy nie doceniał pracy swojej żony, nawet gdy nie miała “prawdziwej” pracy. Poza tym, spędzał bardzo mało czasu w domu.

Harry często zostawał w biurze przez długie godziny z powodu nadgodzin.

Gdy wracał do domu, oczekiwał, że jego żona zatroszczyła się o dom, dzieci, a nawet o jego sprawy.

Pewnego ranka Sara i dzieci czekały, aż Harry dołączy do nich na śniadanie.

Kiedy wszedł do kuchni, spojrzał tylko na swój telefon i nawet nie przywitał się z rodziną. Szybko złapał kromkę chleba i wrócił do swojego pokoju.

Wkrótce potem zaczął krzyczeć na Sarę, ponieważ jego biała koszula nie była wyprasowana na ważne spotkanie, które miało się odbyć.

“Do tej pory nie miałam dość białego, żeby zrobić pełne pranie” – wyjaśniła Sara.

“Masz przecież więcej niż jedną białą koszulę!” – zwróciła mu uwagę.

“Czy nie zdajesz sobie sprawy, że dzisiaj jest dla mnie ważny dzień?” – odpowiedział Harry.

“Harry, przesadzasz. To zależy od tego, jak się prezentujesz.

To tylko koszula.” – “Dobrze, to przestań krzyczeć.” – “Wow, naprawdę? Nazwałeś mnie szczekającą?” – rozczarowana odpowiedziała Sara.

“Co teraz zrobisz, Harry? Robisz z niczego wielkie halo.

A kolor twojej koszuli nie będzie dla nikogo ważny, bo wszyscy będą patrzeć na twoje show.”

“Co do licha? Powtórz to jeszcze raz… Czy właśnie to powiedziałaś?

Czy wiesz, jak ciężko pracowałem nad tą pracą dniem i nocą?” – kontynuował Harry. “Bądź ostrożna, co mówisz.

Dzieci…” – zaczęła Sara, ale Harry przerwał jej głośno: “Przez cały dzień nie robisz w domu nic.”

“Nie pamiętasz czegoś tak prostego? Nie robisz w domu niczego poza bla bla bla” – odpowiedział Harry.

“Harry, odłóż to! Dzieci są tutaj. Boją się ciebie.”

“Wow, naprawdę?” – kontynuował Harry. “A nikt nie obserwuje cię, kiedy cały czas rozmawiasz przez telefon z przyjaciółmi.

To nie jest obserwowane, prawda? Jeśli nie możesz nawet zrobić najmniejszej rzeczy dla mnie, nigdy nie będziesz dobrą żoną!”

Sara była głęboko zraniona tym, co powiedział Harry. To, co jej zrobił, było dla niej zbyt wiele.

Harry wybrał losowo koszulę i poszedł do pracy. Jego prezentacja przebiegła dobrze, i nie mógł się doczekać, aby powiedzieć o tym Sarze i dzieciom.

Jednak był zdezorientowany, że nie dostał od niej żadnego telefonu w ciągu dnia, aby przeprosić za kłótnię.

Nie miało znaczenia, czy Sara miała rację czy nie; zwykle to ona pierwsza przepraszała.

Sara zostawiła karteczkę, na której napisała, że chce rozwodu, którą Harry znalazł, gdy wchodził do domu.

Harry nie wiedział, co ma zrobić, więc zadzwonił do siostry Sary, Zary.

Zara poinformowała Harry’ego, że Sara została zabrana do szpitala.

Harry udał się na oddział ratunkowy.

Chciał porozmawiać z Sarą i ją zobaczyć. Powiedziano mu, że może być krótko w jej pokoju, ponieważ miała atak słabości. Kiedy zobaczył Sarę, zaczął płakać.

Zapytał ją, czy poważnie traktuje to, co napisała, mówiąc, że chce go opuścić.

Jej odpowiedź była jednoznaczna: “Tak”. Nie była gotowa go posłuchać, gdy próbował ją przekonać.

Po wypisaniu ze szpitala Sara nie wróciła do domu. Zostawiła Harry’ego z dziećmi i odeszła. Znajdował się w bardzo trudnej sytuacji.

Opiekował się nimi i jednocześnie chodził do pracy.

Harry zaczął się spóźniać i nie kończyć pracy na czas, ponieważ miał trudności z pogodzeniem pracy i życia rodzinengo. Jego szef, który był także jego przyjacielem, zaprosił go pewnego dnia na drinka, aby porozmawiać o pracy.

“Harry, zauważyliśmy, że często się spóźniasz i przegapiasz spotkania.

W końcu jesteśmy firmą… Rozumiesz, co mam na myśli” – powiedział pan Adams, szef.

“Planujesz zwolnić swojego najlepszego twórcę gier?” – zażartował Harry, próbując rozładować atmosferę.

“Tego się obawiam” – odpowiedział pan Adams cicho. “Nie mam nad tym kontroli.

Polecam ci kilka dobrych miejsc.” “Co? Proszę cię, nie! Ta praca jest ważna dla moich dzieci.”

Kiedy Harry opuszczał bar, dostał telefon od Sary.

Dawno nie słyszał od niej żadnych wieści, a to, co mu powiedziała, wprawiło go w osłupienie.

Jego była żona poinformowała go, że chce mieć prawo do opieki nad dziećmi.

“Kto ma prawo do opieki?” – zapytał podekscytowany. “Jesteś taki niegrzeczny!

Po tym, jak odszedłeś?” Harry się zdenerwował. “Oczywiście, ja jestem ich matką” – powiedziała Sara.

“Mam prawa.” “Zostawiłaś ich sama, a teraz chcesz ich odebrać?” – powiedział Harry.

“Przyzwyczajili się już do mnie.”

Sara była zdeterminowana, by to osiągnąć. “Powinieneś mi je oddać. Spotkamy się w sądzie.”

Sędzia wysłuchał wersji Sary i Harry’ego.

Ponieważ Harry stracił pracę i tylko okazjonalnie zajmował się edycją filmów, nie zarabiał dużo pieniędzy.

Jednocześnie Sara miała pracę jako architektka wnętrz i zarabiała więcej niż jej były mąż.

Po przesłuchaniu sędzia postanowił przyznać Sarze pełne prawo do opieki.

Harry był bardzo smutny. Wiedział, jak się opiekować swoimi dziećmi.

Ponieważ Sara od sześciu miesięcy nie była widziana, był jedyną osobą, która o tym wiedziała.

“Pan Harry, możesz widywać swoje dzieci i zabierać je na dwa dni w tygodniu.”

Musisz płacić 860 dolarów miesięcznie, aby utrzymać swoje dzieci.

Sprawa jest teraz zamknięta. Kiedy Sara miała odejść z dziećmi, nie chciały się od niego oderwać.

“Rozdzielasz nas” – powiedział Cody, szybko obejmując Harry’ego i puściwszy rękę Sary.

Powiedział też: “Chcemy być z mamą i tatą!”

To wszystko. Sara tak bardzo płakała, że nie mogła przestać.

Poszła do swoich dzieci i objęła je. Wiedziała, że potrzebują obu rodziców, aby być przy nich.